[ تاوان عشق ]

part 16

"امیر"

داشتم پُشت آمبولانس میرفتم.

باورم نمیشه. الآن به خاطر گیچ بازیه منه احمق(دور از جون♥️) رهام تو آمبولانسه. لعنت بهت امیر. لعنت بهت(توروخدا غلط کردم😂)

نکنه کاره پرهامه؟ به خودش میگفت:(حالا برای من آدم جمع میکنه. بچرخ تا بچرخیم).

توی جیبم دنبال گوشیم گشتم که یادم اومد دست رکساناست.  یه تلفن عمومی بغل خیابون دیدم وزدم روی ترمز. آمبولانس به راهش ادامه داد وبا سرعت زیادی ازم دور شد ومن توقف کردم.  از ماشین پیاده شدم.  حالا شماره ی پرهام رو از کجا گیر بیارم؟  یادم اومد فرزانه خانم چندوقت پیش، خط جدید خریده بود ورهام میخواست حفظش کنه و همش توی خونه راه میرفت وشماره میگفت.

《فلش بک》

رهام: + صفر نُهصدو دوازده،پونصد وشصت ویک،.. بقیش چی بود امیر؟

امیر: _ رهام به خدا منم حفظش شدم. به جای این، یه آهنگ بخون. مثلاً دیوونه بازی رو بخون تا من ادامه بدم.

+اولاً من که از تو خِنگ تر نیستم که. ولی انگار مُخچم با این شماره مشکل داره حفظش نمیکنه. ثانیاً، آی کیو! توباید دیوونه بازی رو بخونی تامن ادامه بدم.

_اِ راست میگی. نه نه من منظورم ورس دوم بود.

+آره جون خودت. آها دوازده سی ویک. باتو میخوام این رویا حقیقت شه باتو...》

《حال》

پس شد 09125611231 (دوستان این شماره رو خودمون سُراییدیم الکیه😂) شماره ی فرزانه خانم رو گرفتم:

امیر: _سلام خاله. خوبید؟ منم امیر.

فرزانه خانم: +سلام پسرم. آره عزیزم شناختم.

_خاله من گوشیم رو گُم کردم. باپرهام کار داشتم. شمارشو میخواستم.

+با پرهام کار داری. صبر کن گوشی رو بدم بهش. 

_نه نه. شمارشو میخواستم فقط. برای رهام میخواستم.

+رهام؟کجاست؟حالش خوبه؟

_راستیتش رهام رو پیدا کردیم. حالش مساعد نبود؛بردیمش بیمارستان. 

+بیمارستان برای چی؟ کدوم بیمارستان؟

_بیمارستان امام خمینیه کرج.

+باشه پسرم. شمارشو یادداشت کن.

_ممنون خاله. یادداشت میکنم.

--------------------------------------------------

زنگ زدم به پرهام. اول نامزدش جواب داد. ازش خواستم گوشی رو بده به پرهام. فکرکنم فرزانه خانم هم حرکت کرده بود به سمت کرج.  بالأخره گوشی رو داد به پرهام. به خودم گفتم: شاید اگه من زودتر خودمو رسونده بودم شاید الآن این اتفاق برای رهام نمیفتاد. ولی من واسه داداشم جبران میکنم.

پُشت تلفن، سرِ پرهام داد زدم وگفتم:

_من یه آدم روانیَم . وقتی حال داداشم خوب نباشه میخوام خودمم نباشم.  من طاقت ندارم داداشمو رو تخت بیمارستان، بیهوش ببینم. طاقت ندارم مثل یه مُرده افتاده باشه رو تخت و حتی صدای منو نشنوه. مهم نیس تو که داداشِشی، این همه محبت که در حقت کرده رو فراموش کردی واین بلا رو سرش آوردی. میخوام کسی که باهاش این کارو کرده؛ سر به تنش نباشه.  من زده به سرم اول یه بلایی سرِ تو میارم بعد سرِ خودم. نزار نامزدت تا آخر عمر عزادارت باشه وهمش گریه کنه.

--------------------------------------------------

بعد از کُلی بحث، آدرس رو گفت ومنم یادداشت کردم وحرکت کردم به سمت همون آدرس.

...

رسیدم به یه خونه باغ بزرگ و دراندشت. یه در قرمز رنگ بزرگ داشت ودیوار های بلند.  رفتم روی کاپوت ماشین واز روی سقف ماشین، رفتم بالای دیوار.

یه ماشین وسط خونه بود. درِصندوق عقب ماشین، باز بود وچندتا کیف بزرگ داخلش بود وچندتا هم روی زمین. یه یارو هم روی پله ی اول حیاط نشسته بود وداشت جوجه های روی آتیش رو باد میزد و برای خودش میخوند: مُرغ سحر ناله سر کن. داغ مرا تازه تر کن.

 خون جلوی چشمام رو گرفت.از روی دیوار پریدم داخل و هرچی وسیله اونجا بود زدم شکستم. یه لگد زدم به اُجاقِ جوجه ها وهمشون رو پرت کردم یه سمت.  یقه ی یارو رو گرفتم و بلندش کردم. کوبوندمش به دیوار وتوی صورتش عربده زدم:

_مردیکه ی عوضی. انسانیت نداری؟ تُف به غیرت و مَردونگیت. الآن داداشِ من به خاطر توعه عوضی افتاده رو تخت بیمارستان.  انتقامشو میگیرم. نمیزارم خونش پایمال شه.

دستِ خودم نبود. داشتم یارو رو خفه میکردم که احساس کردم پَهلوم بدجوری سوخت. از شدت درد وسوزش دیگه نتونستم روی پاهام وایسم . دستام شُل شد. یقه ی یارو رو ول کردم و افتادم روی زمین. یارو و چند نفر دیگه، چندتا وسیله برداشتن. سوار ماشین شدن و با عجله از اونجا دور شدن.  کم کم چشام داشت بسته میشد که صدای آشنایی توی گوشم پیچید...

ادامه دارد...

(به قلم فاطمه وانوشه)

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

وایی بچه ها . امیییییییر😱

نظر بدید لطفاً.

صدای آشنا کی بود؟🤔😏

# تاوان_عشق.